هاشمی طبا: یک امضای روحانی به صد گردش قالیباف می ارزد

هاشمی طبا فعال سیاسی اصلاح طلب با مدرک کارشناسی ارشد نساجی که در دولت های سازندگی و اصلاحات رئیس سازمان تربیت بدنی بوده است و در انتخابات ریاست جمهوری 96 کاندید شد ولی با این که از نامزدی انصراف نداد، اعلام کرد که خودش به روحانی رای می‌دهد.

1399/07/23
|
08:27

«مصطفی هاشمی طبا» فعال سیاسی اصلاح طلب با مدرک کارشناسی ارشد نساجی که در دولت های سازندگی و اصلاحات رئیس سازمان تربیت بدنی بوده است و در انتخابات ریاست جمهوری 96 کاندید شد ولی با این که از نامزدی انصراف نداد، اعلام کرد که خودش به روحانی رای می دهد، در مصاحبه با روزنامه آرمان گفت: «من شخصا فکر نمی‌کنم که اگر بنده نوعی به‌عنوان رئیس‌جمهور یا رئیس مجلس به یک بیمارستان بروم و با کارکنان آن حال و احوال کنیم چیزی از وضعیت آنها را تغییر بدهد. اگر می‌خواهیم کادر پرستاری بیمارستان‌ها که واقعا هم در حال فداکاری هستند حالشان خوب شود باید امکانات بیشتری در اختیارشان قرار دهیم. وگرنه مثلا من نوعی که پسر پیغمبر نیستم که از دیدن چهره بنده مشعوف شوند. قانونگذاری تفاوت دارد با اینکه آدم بخواهد به جاهای مختلف برود. اینکه قانونگذار بخواهد در میان مردم باشد ملاک نیست».

هاشمی طبا در ادامه گفت: «آقای قالیباف در مسائل اجرائی واقعا شخص توانمندی است. اکنون در مجلس نیز باید از این توانمندی خود در واقع‌بینی و مقررات و روش‌های اجرائی کشور استفاده کند. یعنی احساس کند که چه کاری می‌شود کرد و کجای کار در کشور گیر دارد و درصدد رفع آنها برآید. یک زمانی آقای احمدی‌نژاد به استان‌های مختلف می‌رفت و در بین مردم دست تکان می‌داد. من اینها را فریبکاری می‌بینم».

این فعال سیاسی اصلاح طلب تاکید کرد: «البته به هیچ‌وجه نمی‌خواهم خدای ناکرده به آقای قالیباف اتهام بزنم ولی یک امضای مفید رئیس‌جمهور به صد گردش و حضور در شهرهای مختلف بین مردم می‌ارزد. هر سفری که آقای احمدی‌نژاد می‌رفت چه بلوایی در شهر برپا می‌شد، چقدر هزینه می‌شد، چقدر از بیت‌المال و نیروهای مردم هدر می‌رفت. در حالی که رئیس‌جمهور با یک امضا می‌تواند خیلی از این مسائل را حل و فصل کند. به نظرم هر کسی باید کار خودش را انجام دهد. من شنیدم برخی پرستارها حقوق و کارانه معمولی خود را نگرفتند باید این مساله و مشکلات زندگی اینها حل شود وگرنه پرستارها که از دیدن ما خوشحال نمی‌شوند. بیمارها که حالشان بد است و نمی‌دانند چه کسی می‌آید و می‌رود. پزشکان و پرستاران می‌مانند که باید به آنها رسیدگی کرد و روحیه داد و تشویق عملی از آنها به عمل آورد».

دسترسی سریع