غلامعباس توسلی گفت: حتی با پذیرش تاکتیکی بودن راه اندازی رادیو گفت و گو به این شبکه رادیویی خوش بین هستم.

غلامعباس توسلی به خبرنگار رادیو گفت و گو  گفت: اینکه عده ای می گویند نمی خواهیم چیزی بگوییم و بنویسیم این خودش آزادی است، هر چند این آزادی در معنای مطلق نبوده و در معنای نسبی آن است.

برخی اعتقاد دارند که رادیو گفت و گو استراتژی رسانه ملی نیست و یک تاکتیک رسانه ای است، نظر شما در این مورد چیست؟

بله، تاکتیک است ولی شاید نیت خوبی داشته باشند و من بدبین نیستم.

آیا شما رادیو گفت و گو را یک فرصت برای جامعه و نظام تعبیر می کنید؟

بله فرصتی است به شرط اینکه کسانی که در آنجا کار می کنند خوب کار کنند و نخواهند سر مردم کلاه بگذارند.

آیا شما در رسانه ملی تعارض یا تناقض می بینید؟

تعارض زیادی می بینم، کل جامعه ما تناقضات است.

غلامعباس توسلی در اول خرداد ماه 1314 در قریه‌ای در خراسان به نام «قصبه رشتخوار» و در خانواده‌ای از طبقه متوسط متولد شد.

وی با استفاده از امتیاز شاگردان رتبه اول و پس از یک سال تدریس در دانشسرای عالی تهران، در پاییز 1339 به اروپا اعزام شد و تحصیلات خود را در دانشگاه پاریس ادامه داد و در آنجا تصمیم گرفت جامعه شناسی بخواند.

وی چهار دانشنامه (جامعه شناسی عمومی، اقتصاد سیاسی، ‌روان شناسی اجتماعی و ‌جامعه شناسی آفریقا) را در سوربن و سه دانشنامه دیگر در رشته تخصصی جامعه شناسی کار (جامعه شناسی کار، ‌اقتصاد کار و کار در کشورهای در حال توسعه) را در موسسه مطالعات و تحقیقات کار وابسته به دانشکده حقوق و علوم اقتصادی پاریس دریافت کرد.

توسلی توانست دوره دکتری جامعه شناسی دولتی را با گذراندن دو رساله (یکی اصلی و دیگری مکمل) به پایان رساند و در دوره شش ساله حضورش در فرانسه از محضر اساتیدی چون ژرژ گورویچ، ریمون آرون، بالاندیه، استوتزل، پیر ژرژ، پروفسور برگ، گلاینبرگ و لازارسفلد بهره برد.

عنوان رساله اصلی دکتر توسلی «جامعه سنتی ایران از دید اروپاییان: مقایسه دیدگاه انگلیسی‌ها و فرانسویان» و رساله فرعی «صنایع دستی ایران و جنبه‌های روان شناسی اجتماعی آن» بود.

. توسلی پس از گذراندن دوره 6 ساله فرانسه، تابستان 1345 به ایران بازگشت و تدریس خود را در دانشسرای عالی تهران با سمت استادیاری از سر گرفت.

در سال 1350 به درخواست گروه علوم اجتماعی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران از دانشسرای عالی به دانشگاه تهران منتقل شد و در خرداد 1351 به دانشیاری ارتقا یافت.

وی در شهریور ماه 1356 به منظور گذراندن فرصت مطالعاتی به همراه خانواده‌اش عازم برکلی کالیفرنیا و مک گیل کانادا شد و مدت یک سال از مهر 56 تا شهریور 57 را در دانشگاه برکلی و دانشگاه هیوارد کالیفرنیا گذراند.

وی در این دوره علاوه بر کمک به ترجمه برخی آثار شریعتی به زبان انگلیسی، مقدمه مفصلی (حدود 50 صفحه) برای ترجمه انگلیسی آثار وی تحت عنوان «تحلیلی از آثار و آرا دکتر شریعتی»‌نوشت که جداگانه با عنوان «یاد یادآور»‌ توسط انجمن اسلامی دانشجویان به زبان فارسی نیز در کالیفرنیا به چاپ رسید. همین اثر به زبان‌های فرانسه، اسپانیایی و عربی به عنوان مقدمه بر ترجمه آثار دکتر شریعتی منتشر شده است و در مجموعه «شریعتی در جهان» که به زبان انگلیسی در خارج از کشور منتشر شده آمده است.

توسلی پس از انقلاب مدت کوتاهی به عنوان مشاور در رادیو تلویزیون فعالیت داشت سپس حکم ریاست دانشگاه اصفهان را گرفت. وی در دوره انقلاب فرهنگی تا زمان بازگشایی دانشگاه ها سرپرستی بخش برنامه ریزی علوم انسانی را در ستاد انقلاب فرهنگی بر عهده داشت و برنامه‌های این رشته‌ها را نهایی کرده و به تصویب ستاد رساند.

در سال 1364 به عنوان مدیر گروه جامعه شناسی دانشگاه تهران انتخاب شد و در سال 1365 نیز به سمت ریاست دانشگاه منصوب شد. وی همچنین در ایجاد دوره دکتری در دانشگاه‌های تهران، تربیت مدرس و دانشگاه آزاد اسلامی نقش بسزایی بر عهده داشته است.

دکتر توسلی که در تاسیس انجمن جامعه شناسی ایران نیز سهم عمده‌ای داشت، پس از پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان اولین و دومین رییس انجمن انتخاب شد و در دوره مسئولیتش هفت کنفرانس عمومی و بیش از 100 سخنرانی در دانشگاه‌های مختلف توسط انجمن برگزار شد. همچنین در این دوره سه شماره نامه انجمن جامعه شناسی منتشر شد و خبرنامه انجمن نیز فعالیت خود را آغاز کرد.

دکتر توسلی در سال 1380 به عنوان پژوهشگر برجسته و در سال 1381 به عنوان استاد برگزیده دانشگاه تهران انتخاب شد و مدال افتخاری علمی (مدال درجه 1 دانشگاه) را دریافت کرد.