من معتقدم که این شبکه رادیویی یک تاکتیک است و دوست دارم این تاکتیک را قابل قبول بدانم به شرطی که  به سمت فراگیر شدن برود ولی اگر فراگیر نباشد بهتر است که همین تاکتیک هم نباشد.

• خدمت آقای عماد افروغ هستیم و از ایشان درباره رادیو گفت و گو  می پرسیم  و اینکه اساسا در طول این دو سه سالی که از رادیو گفت و گو می گذرد، شنونده رادیو گفت و گو بوده اند؟

من نمی توانم بگویم که شنونده مستمر رادیو گفت و گو بوده ام ، اما برخی اوقات این فرصت و توفیق را داشتم که گوش بدهم، احساس کردم که به هر حال یک برنامه چالشی قابل قبول و موجهی است و بازتاب دهنده آرا و  افکار مختلف است و از این بابت چون خودم در راه اندازی رادیو گفت وگو و جلسات اولیه آن نقش داشتم، من از نفش چنین رادیو و برنامه ای تقدیر و تشکر می کنم .

اما یک سئوال دارم، رادیو گفت وگو برای چه شکل می گیرد؟ برپایه چه قواعد، ملزومات و اقتضائاتی است؟ آیا بدین وسیله نمی خواهیم این پیام را منتقل کنیم که بهترین راه رسیدن به حقیقت گفت و گو است؟ و بدین وسیله و با راه اندازی رادیو گفت و گو فرصت را برای سلایق، گروه ها و علایق فراهم کنیم تا حرف هایشان را بزنند.  اگر پاسخ شما آری است پس چرا ما تجلی این اقضائات و ملزومات را در سایر برنامه ها که نمی بینیم، هیچ، عکس آن را می بینیم. من در مجموع احساس خوشی از برنامه خبر 20:30 و شبکه خبر ساعت 20  بویژه در زمان رقابت های انتخاباتی ندارم و به نظر می رسد که رادیو گفت وگو برای این تشکیل شده که یک سوپاپ اطمینانی باشد برای لاپوشانی کردن و تحت شعاع قرار دادن اتفاقاتی که عملا اتفاق می افتد.  ببینید من برخی اوقات press TV   شما را هم دیده ام . Press TV    چهره خوبی به دست می دهد یعنی سعی می کند واقعیت های داخلی را در خارج منعکس کند اما همان press TV    را در داخل نمی بینم. بنابراین رادیو گفت و گو اولا در یک فضا و زمان خاص پخش می شود که خیلی ها دسترسی ندارند. ثانیا تجلی روی سایر برنامه ها ندارد که به نظر من نقض غرض است و یک بازی است که
بایستی از این بازی فاصله گرفت و زیبنده سیمای ملی ما و رادیوی ملی ما نیست که این بازی ها را بکند.

• من د رگفت و گوهایی که با نمایندگان صداهای مختلف داشتم، پرسشم این بود که آیا این رادیو استراتژی برای رسانه ملی است یا تاکتیک ؟ و آنها نظرات مختلف داشتند؟ نظر شما چیست؟

این یک تاکتیک است و اصلا استراتژی نیست، قبلا عرض کردم در همان حدی هم تاکتیک است و چه در قالب این رادیو یا  press TV من این را به فال نیک می گیرم (در حد همین تاکتیک) اما این تاکتیک نمی تواند دوام بیاورد این تاکتیک می تواند برای تحت الشعاع قرار دادن استراتژی ای باشد که آن حرف اول را می زند. من نمی خواهم قسمت پر لیوان را نبینم اما اجازه بدهید اگر نمود این رادیو گفت و گو و press TV را در سایر برنامه ها نبینم و حتی عکس آن را ببینم اینجوری قضاوت بکنم که ای کاش همین تاکتیک هم نبود و همین قسمت پر لیوان هم خالی می شد تا مردم درباره اصل صدا و سیما قضاوت کنند، ببینید از من نخواهید که من برخورد احساسی و هیجانی بکنم و بگویم .. امضا بکنم و... امضاهایی هم که معمولا از نمایندگان می گیرند می دانم چطور است  و چه ساز و کاری دارد .. از من نخواهید من یک آدم انتقادی هستم و معتقدم اگر واقعا ملتزم هستید اگر واقعا به مقتضیات و  ملزومات رادیو گفت و گو معتقد هستید بایستی در خبر 20:30 ما تجلی این التزام را ببینیم که این را نمی بینیم. ما عکس آن را می بینیم، یعنی آن چیزی که در شبکه خبر دیده می شود، عکس منطق حاکم بر رادیو گفت وگو است. اصلا معارض همدیگر هستند  و یکدیگر را نقض می کنند،  به نظر می رسد که رادیو گفت و گو را درست کردند برای تحت الشعاع قرار دادن آن چیزی که غالب است و یک گونه ای نگاه هژمونیک کردن به مسائل است و به نظر من یا رادیو گفت وگو را حذف کنید یا تجلی بیشتری از رادیو گفت و گو را در سایر برنامه ها مشاهده کنیم ، من معتقدم که این شبکه رادیویی یک تاکتیک است و دوست دارم این تاکتیک را قابل قبول بدانم به شرطی که  به سمت فراگیر شدن برود ولی اگر فراگیر نباشد بهتر است که همین تاکتیک هم نباشد.

• آیا رسانه رادیو گفت و گو را برای جامعه و نظام یک فرصت ارزیابی می کنید یا یک تهدید؟

رادیو گفت و گو یک فرصت است، یک فرصت بسیار مغتنم است، ببینید به هر حال انقلاب ما یک انقلاب خاص است و ظرفیتی دارد ،مربوط به آزادی های اساسی و حقوق ملت ( فصل سوم قانون اساسی به صراحت به این مطلب تاکید دارد )  یکی از حقوق بلاتردید شهروندی مردم حق آزادی بیان است، گروه ها و سلایق مختلف باید  حرف هایشان را بزنند تا حقیقت برملا شود. حضرت امیردر همین رابطه می فرماید آرا را به هم بزنید تا صواب خلق شود. یکطرفه که نمی شود به قاضی رفت و باید حرف های مختلف را شنید به نظرمن یکی از راه های رسیدن به حقیقت استماع نظرات دیگران و نقدهای دیگران است. من رادیو گفت و گو را قبول دارم ( عرض کردم خودم نقش داشتم) و فقط معتقد هستم ساعات پخش آن می تواند ساعات زنده رادیو باشد و دوم اینکه تجلی داشته باشد، منطق حاکم بر گفت وگو  بر سایر برنامه ها ( لااقل در برنامه های خبری) و حداقل اگر تجلی ندارد یک برنامه کاملا مغایر و ناسازگار با آن به خورد مردم داده نشود.

• رادیو گفت و گو یک شبکه خبری نیست و ادعا می کند که تحلیلی و تفسیری است، این شبکه رادیویی حدود سه سال است که فعالیت می کند و شما فکر می کنید که درگیرکننده هست؟ در جمع نخبگان توجهی جلب شود؟

در آن حد که توفیق نداشته ولی برای آنهایی که مشتری پر و پا قرص آن هستند، درگیری ایجاد کرده ولی نتوانسته است جای خودش را به صورت عمومی باز کند که در واقع جاذبه ای ایجاد کند که دیگران  به سراغ این برنامه بروند . شاید عده خاصی ( خیلی خاص) نه در همین حد که یک برنامه ای است که بر اساس تضارب آرا کار می کند و اقوال مختلف را در معرض ارزیابی و استماع قرار می دهد. عرض کردم دراین حد خیلی خوب است اما باید تلاش کرد که فراگیرتر و عمومی تر شود و تجلی پیدا کند  و حداقل اگر تجلی پیدا نمی کند برنامه ای  ولو در حد خبر، ببینید خبر  خودش تحلیل است و مگر می شود کسی بدون ذهنیت اولیه سراغ خبر برود ،  خبر گزینش و انتخاب می شود و آن گزینش بر اساس یک تحلیل است، گاهی اوقات شما یک خبر را پخش می کنید و هیچ تحلیلی نیز روی آن نمی گذارید اما اثرش از صد تا تحلیل بیشتر است.