یك مددكار اجتماعی با هشدار نسبت به گسترش مصرف گل میان نوجوانان، گفت: این روند در برخی موارد از سن 10 سالگی آغاز میشود و ناآگاهی از ماهیت اعتیادآور آن، یكی از چالشهای جدی در مسیر پیشگیری و درمان است.
به گزارش شبكه اطلاعرسانی «مرصاد»؛ الهام پورامین در گفتگویی، اظهار داشت: مصرف گل در میان جوانان برخی مناطق رواج زیادی پیدا كرده و بررسی پروندههای ارجاعشده به نیروی انتظامی و استفاده از كیتهای تشخیصی، وقوع مصرف را در بسیاری از موارد تأیید میكند.
وی مصرف مواد مخدر را فراتر از یك خطای رفتاری ساده دانست و افزود: این مسئله به بحرانی در سطح خانواده تبدیل شده است؛ ازاینرو، برخورد با مصرفكنندگان باید علاوه بر اجرای قانون، با رویكرد مددكاری، آگاهیبخشی و هدایت افراد به مسیر درمان همراه باشد.
انكار اعتیاد مهمترین مانع مسیر درمان نوجوانان
این مددكار اجتماعی با اشاره به تجربیات خود در كلانتری، تصریح كرد: بسیاری از جوانان نمیپذیرند كه مصرف گل اعتیاد است و آن را صرفاً تفریحی میدانند؛ درحالیكه تصور مصرف مقادیر كم و بیخطر بودن آن، میتواند روند وابستگی و آسیبهای بعدی را پنهان كند.
پورامین پذیرش مسئله اعتیاد را نخستین گام درمان دانست و گفت: از نظر روانشناسی، جلسات جداگانهای برای پذیرش مسئله و همكاری مراجعان برگزار میشود؛ زیرا بدون پذیرش مشكل، اقدامات درمانی نمیتواند اثربخشی لازم را داشته باشد.
وی افزود: نیروی انتظامی مجری قانون است، اما در جایگاه مددكار اجتماعی، در صورت همراهی فرد و خانواده، تلاش میشود از ظرفیت كمپهای ترك اعتیاد مطابق مواد 15 و 16 قانون مبارزه با مواد مخدر برای كمك به فرد استفاده شود.
این مددكار اجتماعی تأكید كرد: بهعنوان آسیبشناس و مددكار اجتماعی، تلاش میكند نوجوانان و جوانان را نسبت به واقعیت اعتیاد آگاه كرده و آنها را به پذیرش مسئله سوق دهد تا زمینه برای آغاز درمان و تغییر رفتار فراهم شود.
ایجاد اعتماد مسیر مؤثر مداخله اجتماعی در پروندهها
پورامین درباره شیوه مواجهه با مراجعان، بیان كرد: در پروندههایی كه به خشونت، درگیری و نزاع منجر شده و مصرف مواد پس از انجام تستهای تشخیصی تائید شده است، تلاش میكند با نگاه مثبت و ایجاد اتحاد درمانی، فضای امنی برای گفتوگو ایجاد كند.
وی ادامه داد: استفاده از این روش موجب شده است حداقل حدود 90 درصد مراجعان نسبت به پذیرش مسیر درمان و همكاری قانع شوند؛ موضوعی كه اهمیت اعتمادسازی و پرهیز از برخورد صرفاً سلبی را در فرآیند مداخله اجتماعی نشان میدهد.
این مشاور انتظامی، آگاهیبخشی را یكی از مهمترین محورهای پیشگیری از اعتیاد دانست و گفت: آموزش همگانی در دستور كار نیروی انتظامی و مشاوران قرار دارد و تعامل با آموزشوپرورش و دیگر دستگاهها برای برگزاری جلسات آموزشی در مدارس و میان خانوادهها دنبال میشود.
پورامین با اشاره به نقش فضای مجازی و گروه همسالان در گرایش نوجوانان به مصرف مواد، افزود: خانواده نیز یكی از عوامل اثرگذار است و در برخی موارد، آسیبشناسی پروندهها نشان میدهد منشأ مشكلات میتواند در محیط خانواده و كمبود آگاهی والدین باشد.
وی با تأكید بر اهمیت نحوه آموزش نوجوانان، عنوان كرد: نباید با نوجوان از موضع قدرت صحبت كرد؛ بلكه باید با درك شرایط و همدلی، زمینهای ایجاد شود تا نوجوان احساس امنیت كرده و آمادگی بیشتری برای پذیرش توصیهها و بیان مشكلات خود داشته باشد.
این مددكار اجتماعی خاطرنشان كرد: بسیاری از نوجوانان واقعاً از ماهیت ماده مصرفی و علائم ناشی از آن آگاهی ندارند و به همین دلیل، مصرف خود را صرفاً تفریحی تلقی میكنند؛ بنابراین آموزش دقیق، صادقانه و متناسب با سن آنها ضرورت دارد.
همافزایی نهادها؛ راهكار مؤثر پیشگیری از اعتیاد
پورامین پیشگیری از اعتیاد را نیازمند همكاری مجموعهای از دستگاهها دانست و تأكید كرد: مقابله با این آسیب اجتماعی تنها از طریق یك سازمان امكانپذیر نیست و همكاری آموزشوپرورش، نیروی انتظامی، خانوادهها و سایر نهادهای مرتبط باید بهصورت هماهنگ دنبال شود.
وی در پایان بر ضرورت گفتگوی صادقانه با نوجوانان تأكید كرد و گفت: باید پیامدها و علائم ناشی از مصرف برای آنها توضیح داده شود و همزمان نظر و تجربه خودشان درباره مصرف و پروندههای مرتبط شنیده شود تا مسیر آگاهی و پیشگیری مؤثرتر دنبال شود.
